Yarın yollara düşüyoruz, tatil demek yol demek.
Resimler gelecek. Japon turist diyorlar bana.herşeyin fotoğrafını çekiyormuşum.
Alıntı:
"Mükemmel kadın" denildiğinde aklınıza ne gelir? Toplumun ve yaşamın üstüne yapıştırdığı tüm sıfatları eksiksiz yerine getiren kadın!
Mükemmel Kadın Olmayın!
İyi bir eş, anne, dişi, seksi, ev hanımı, iş kadını, dost, evlat, sevgili ve daha birçok şey olan mükemmel kadın, neden mutsuz olur? Çünkü bu kadınlar başkaları için yaşarlar!
Bir ilişkide kadın, eşinin hayatını gereğinden fazla kolaylaştırdığında, iyi bir iş yapmış olmaz. Her sorunu çözebilen, sorumlulukları üstünde taşıyan, düzeni koruyan ve bunun için insanüstü çaba gösteren kadın, karşısındaki erkeğin genetiğini bozar.
İnsan doğası almaya, tüketmeye eğilimlidir ve rahata çabuk alışır. Mükemmel kadın, her konuda başarılı olduğundan, karşısındakine yapacak bir şey bırakmaz. Armut piş, ağzıma düş! İlişkiler, paylaşım olmadan büyümez. Kadın ve erkeğin gelişimi, yaşamın getirdiği sorumluluklar, dersler ve çaba ile doğru orantılıdır. Çocuğunun okul ödevlerini kendisi yapan bir anne, evladının öğrenmesini ve yeteneklerini geliştirmesini engellediğinin farkında değildir. Aynı durum ilişkilerde de geçerlidir. Eşinin işlerini üstlenen, yapması gerekenleri onun yerine yapan, beceremediklerini bir şekilde halleden mükemmel kadın, mutsuz olmaya mahkumdur.
İşin garip tarafı, bu yapıdaki kadınların ilişkileri genellikle hayal kırıklığı ile biter. En çok aldatılan, terk edilen kadınlar, kusursuz kadınlardır. Neden aldatıldıklarını anlayamazlar. Üstelik, eşlerinin seçtikleri kadınlar, kendilerinden çok daha vasıfsız olanlardır. "Benim neyim eksikti?" Bu cümlenin cevabı havada kalacaktır, hatta şok etkisi bile yaratabilir ama eksik olan kusurdur.
İlişkiler paylaşım üzerine kuruludur. Mükemmel kadın, eşinin yapacaklarını üstüne aldığında, zaferlerini de elinden almış olur. Çaba göstermek, uğraşmak için ortada sebep bırakmaz. Heyecanı, hevesi kalmayan bir eş, doğal olarak gidip, kendini göstereceği, yaratacağı başka ortamlar arar.
Çevrenizdeki insanları bir düşünün. İçlerinde, mükemmel olduğuna inandığınız ama hala neden evlenemediğini ya da mutsuz bir ilişkisi olduğunu anlayamadığınız kişiler yok mu? Dışarıdan bakıp, dört dörtlük kadın dediklerinizle birlikte yaşadığınızı hayal edin. Hazır bir hayat. İlk başlarda çok keyifli gelse de, zaman içinde son derece sıkıcı, tek düze ve boş bir yaşam şeklini alır. İnsani egonuz zarar görür.
Mükemmellik, kendinden vazgeçmek demektir. Sürekli başkaları için yaşamak, onların ihtiyaçlarını gidermek, onların sevdiklerini seçmek ve hazırlamak, hep başkalarını düşünmek, mükemmel kadını kişiliksiz kılar. Kendi hayatından vazgeçmek, saçının her telini süpürge etmek, gereksiz özveri ve fedakarlık göstermek, karşı taraftan alkış ve takdir almaz. Düzenli olarak bunlar yapıldığı için, görevmiş gibi algılanır ve kıymet bilinmez.
Kusursuz ve mükemmel olmak, sadece zarar verir. Eşini, çocuğunu, kendini hatta dostlarını bile zor bir psikolojik sürece sokar. İlişkiler paylaştıkça değer kazanır ve keyif verir.
Mükemmel kadın mutlu olamaz. Başkalarının hayatını düzenlerken, kendine ait bir yaşamı unutur.
İnsan dediğin kusurlu olur. Hataları, yanlışları ile var olur. Mükemmellik, insana ait değildir.
Kusursuz veya mükemmel kadın olmayın. Bu sizi ancak, ruhsal köle ve yaşam hizmetçisi yapar.
Ö. DEMİRKAN
Geçenlerde bir arkadaşıma dışarda yemek yerken başımızdan geçen seremoniyi anlattım.
Baktım ki çok komik olmuş. yemek seçme problemim yüzünden eşimin başına nasıl dert olduğumu anlatayım:
Dışarıda bu kadar çok yemek yediğimiz –mütevazi akşam yemekleri- halde, Eşim 23 yıldır bu konudan muzdarip: “şimdi ne yiyeceksin?” Yani et yemediğim, ayrıca yemek seçtiğim için şu diyaloglar yaşanır:
(Bu arada ben de hep şunu derim, senin canın ne istiyorsa onu söyle, ben orada yiyecek birşey bulurum, o da söylemez. Sen ne yemek istiyorsun, diye ayak direr.Ben çorbaya, salataya razıyım, bu arada. Dinleyen yok.)
Örneğin, kebapçıdayız:
Ben: Lahmacun var mı?
Garson: Evet,
Ben: Peynirli lahmacun var mı?
G: (Genel olarak cevap) Hayır, etli var
Ben: Niye yapmıyorsunuz? (Eşim krizde, sana ne, yapmıyorlar işte, niye soruyorsun, diyor)
G:???!!!!
B: Peki etli lahmacun Adana mı, Antep mi?
G: Nasıl yani?
B:sarımsaklı mı, soğanlı mı, karışık mı? (ben sarımsaklı olan Antep usulünü severim, ama şartlarım var)
B: koyun eti mi? (koyun kokar sevmem)
Garson:???!!!
G:(Mesela) Adana dedi.
B: peki, bir lahmacuna koyduğunuz etli iç var ya?
G: evet
B:İşte onun yarısı kadar içeriği, benim lahmacunuma koyun
G: Nasıl yani?
B: Et sevmem de?? Et içeriği az olsun??
G: Kaç adet
B:1 adet (Eşim krizde bu kadar konuşma bir lahmacun için mi?)
G: İsterseniz size peynirli pide verelim?
B:Kaşarlı mı, tulum yada beyaz peynirli mi?
G:(Genel olarak) kaşarlı efendim.
B: kaşar sevmem, niçin beyaz peynirli yapmıyorsunuz? (Eşim krizde, sana ne, yapmıyorlar işte, niye soruyorsun, diyor)
G: ???!!!
B: tamam bir lahmacun
Evet sipariş verdim, nasıl?
23 yıldır, tüm yemek fasıllarımız böyle. Diğer lokanta versiyonlarını anlatmıyorum. Bu sahneler için eşime acımış olabilirsiniz. Ama ben pilav, salata, garnitür, vb yan yiyecekleri yemeğe razıyım. Ama kocam, inatla bana da sipariş verdiriyor. Sonuç bu:
Özetle, Dışarıda yemekten kastım benim bir adet lahmacun, veya çorba.
Bloguma eklediğim bu diyalog için eşim gene kriz geçirecek. Sinirli hali de çok tatlı olan bir kocam var. Hiç üstüme almam onun bu hallerini. O kızdığıyla kalıyor. Ona kaç kere; 23 yıldır, alışamadın mı, bu yemek olayına diyorum? Alışamamış? Bir Her yemekte aynı sahneyi oynuyoruz. Ben çok eğleniyorum. O da çok kızıyor.
Aziz Nesin hikayelerine dönmüş.
Çocuk, büyükbabasının mektup yazışını izliyordu. Birden sordu: "Bizim başımızdan geçen bir olayı mı yazıyorsun? Benimle ilgili bir hikáye olma ihtimali var mı?"
Büyükbaba yazmayı kesti, gülümsedi ve torununa şöyle dedi: "Doğru, senin hakkında yazıyorum. Ama kullandığım kurşun kalem yazdığım kelimelerden çok daha önemli. Umarım büyüdüğünde bu kalemi sen de seversin."
Çocuk kaleme merakla baktı ama özel bir şey göremedi; "İyi ama bu kalem benim hayatımda gördüğüm diğer kalemlerden hiç farklı değil ki!"
Büyükbaba cevap verdi: "Bu tamamen nesnelere nasıl baktığınla ilgili. Bu kalemin beş önemli özelliği var ve sen de bu özellikleri benimseyebilirsen, hep dünyayla barışık bir insan olursun."
"Birinci özellik: Harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma. Bizim için bu el Tanrı'dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir."
"İkinci özellik: Zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. Bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar. Bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar."
"Üçüncü özellik: Kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır. Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli unsurlardandır."
"Dördüncü özellik: Kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil, içerisinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, onu korumalısın."
"Beşinci ve son özellik ise her zaman bir iz bırakmasıdır. Aynı şekilde sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın."